Hafið býr yfir sögum, það felur í sér ógrynni af minningum en hefur alltaf nægjanlegt rúmtak fyrir því sem koma skal. Hafið er andlega nærandi með þeirri ró sem það býr yfir. Þó að hafið sé stórbrotin fegurð dvelur í því hætta og ófyrirsjáanleiki. Það er einmitt í ófyrirsjáanleikanum þar sem fegurð hafsins leynist.  Það er gjöfult en er líka snöggt að taka. Hafið er náttúruafl sem verður alltaf að virða.